Koronka do Miłosierdzia Bożego to modlitwa poświęcona tajemnicy Bożego miłosierdzia, pełnej łagodności i przebaczenia miłości Boga do grzeszników. Najbardziej rozpowszechniona forma tej koronki została przekazana przez s. Faustynę. Koronkę tę, w prywatnym objawieniu, Jezus Chrystus podyktował św. Siostrze Faustynie Kowalskiej w Wilnie 13 i 14 września 1935 roku.
Znaczenie i cel koronki
W centrum tej modlitwy znajduje się tajemnica misterium paschalnego: męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Modlący się koronką do Bożego miłosierdzia odwołują się do tej Tajemnicy, jak do źródła łaski Bożej, uzdrawiającej świat i poszczególne osoby z grzechu i stanu oddalenia od Boga. Odmawiana indywidualnie i wspólnotowo wobec tak kontemplowanego Chrystusa, koronka ma pomóc chrześcijanom pojednać się z Bogiem, nawrócić się i otrzymać dar łaski, wzbudzającej w nich ufność do Boga.
Jezus powiedział Faustynie, że miłosierdzie jest największym atrybutem Boga i jest większe niż Jego sprawiedliwość. Doczesność jest czasem odwoływania się do Bożego miłosierdzia, tak by przygotować się na dzień Sądu Ostatecznego, który będzie dniem sprawiedliwości. Pan Jezus zachęcał: Odmawiaj nieustannie tę koronkę, której cię nauczyłem. Ktokolwiek będzie ją odmawiał, dostąpi wielkiego miłosierdzia w godzinę śmierci.
Obietnice związane z odmawianiem koronki
By zachęcić ludzi do odmawiania tej koronki, Jezus obiecał udzielić szczególnych łask tym, którzy podejmą tę modlitwę. „Przez odmawianie tej koronki podoba mi się dać wszystko, o co mnie prosić będą. Zatwardziałym grzesznikom, gdy będą ją odmawiać, spokojem napełnię dusze, a godzina ich śmierci będzie szczęśliwa” (Dz. 1541). „Każdą duszę, która odmawiać będzie tę koronkę, bronię w godzinie śmierci jako swej chwały.” (Dz.).
Pan Jezus obiecał też, że łaskę szczęśliwej i spokojnej śmierci można uprosić także dla konających, przy których inni będą odmawiać Koronkę: Kiedy przy konającym odmawiają tę Koronkę, uśmierza się gniew Boży, a miłosierdzie niezgłębione ogarnia duszę (Dz. 811).
Kiedy odmawiać Koronkę
Zgodnie z „Dzienniczkiem” św. Koronkę najczęściej odmawia się codziennie o godz. 15-ej - o tej godzinie bowiem zmarł Chrystus, a z jego boku wytrysnęła Krew i Woda (por. J 19,34-35), ukazując w sercu Ukrzyżowanego Chrystusa źródło łaski zbawienia udzielanej w sakramentach. Według objawień św. Faustyny, Jezus poprosił by koronkę odmawiać w formie nowenny, czyli przez dziewięć dni przed Niedzielą Miłosierdzia Bożego.
Od 12 stycznia 2002 roku za pobożne odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego można uzyskać odpust zupełny w całej Polsce; wcześniej dekret na ten temat wydała Penitencjaria Apostolska dla Archidiecezji Krakowskiej (26 maja 2001).
Dokładna forma modlitwy - krok po kroku
- Na początkowym krzyżyku robimy znak krzyża: W imię Ojca i Syna i Ducha Świętego.
- Na trzech następnych ziarenkach blisko siebie odmawiamy po kolei: Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Wierzę w Boga.
- Na dużych paciorkach (na każde „Ojcze nasz”) mówimy: „Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i świata całego”.
- Na małych paciorkach (na każde „Zdrowaś Maryjo”) odmawiamy: „Dla Jego bolesnej męki miej miłosierdzie dla nas i świata całego”.
- Na zakończenie odmówimy trzykrotnie: „Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem”.
Tak wygląda odmówienie całej Koronki do Bożego Miłosierdzia. W praktyce przy odmawianiu tej modlitwy nie powinno się zmieniać liczby mnogiej na pojedynczą (np. „moje grzechy” zamiast „nasze grzechy”), gdyż „my” oznacza recytującego i wszystkich, za których się modli. Wszelkie zmiany, „dodatki” lub ujmowanie słów z treści Koronki sprawiają zmianę znaczenia i w efekcie odmawia się już inną modlitwę, nie tę, którą podyktował Pan Jezus.
Uwagi praktyczne i teologiczne
W formule Koronki do Miłosierdzia Bożego dopuszczalne jest tylko przestawienie słów: „świata całego” na: „całego świata”, ponieważ ono nie wprowadza żadnej zmiany merytorycznej, a bardziej właściwe jest dla składni języka polskiego. Nie powinno się również odmawiać tej modlitwy na wzór różańca i poszczególne dziesiątki rozdzielać rozważaniami, intencjami czy jakimikolwiek tekstami. Intencje czy teksty do rozmyślań winny być podane na początku, przed tekstem Koronki.
Wokół znaczenia treści Koronki toczył się swego czasu spór teologiczny, dotyczący m.in. formuły „Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo”. Ksiądz prof. Ignacy Różycki wyjaśnił, że sens tej formuły trzeba rozpatrywać w kontekście eucharystycznym i chrystologicznym; odmawiając Koronkę jednoczymy się z ofiarą Jezusa na krzyżu, złożoną przez Niego dla naszego zbawienia.
Co prosić i w jakim duchu
Koronka do Miłosierdzia Bożego winna być zawsze wyrazem naszej głębokiej ufności w dobroć Boga. Z tą modlitwą Pan Jezus związał wielkie obietnice pod warunkiem właściwej praktyki nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, czyli w duchu ufności wobec Pana Boga i miłosierdzia względem bliźnich. Wyrazem tej ufności jest wytrwałość w modlitwie; im większa ufność, tym większa wytrwałość w odmawianiu Koronki.
Św. Faustyna i obraz Jezusa Miłosiernego
S. Faustyna ujrzała Jezusa ubranego w białą tunikę, z jedną ręką uniesioną do błogosławieństwa, a drugą dotykającą szat na piersiach. Z rozchylonej tuniki wychodziły dwa promienie - jeden czerwony, drugi biały. Jezus powiedział jej: „Namaluj obraz tego, co widzisz, z napisem ‘Jezu, ufam Tobie’”. Na prośbę s. Faustyny Jezus wyjaśnił, że promienie oznaczają krew i wodę - blady promień oznacza wodę, która usprawiedliwia dusze; czerwony oznacza krew, która jest życiem dusz.
Obraz Jezusa Miłosiernego i napis „Jezu, ufam Tobie” stały się centralnymi znakami nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego i towarzyszą modlitwie Koronki.
Praktyczne przykłady skuteczności modlitwy
Siostra Faustyna w swoim „Dzienniczku” opisuje sytuacje, gdy prośba została spełniona po jednorazowym odmówieniu Koronki (np. uciszenie burzy, Dz. 1731), jak i takie, gdy trzeba było jej odmawiać wiele razy, aby uzyskać upragnioną łaskę (np. uprosić deszcz, Dz. 1128). Pan Jezus mówił też, że przez tę Koronkę można wszystko uprosić, jeżeli prośby są zgodne z Jego wolą.
Krótka tabela: Najważniejsze elementy praktyki Koronki
- Gdzie i kiedy: Najczęściej o godz. 15.00; osobno lub wspólnotowo; nowenna przed Niedzielą Miłosierdzia.
- Tekst: Ojcze nasz, Zdrowaś Maryjo, Wierzę w Boga; dalsze formuły podyktowane Siostrze Faustynie.
- Obietnice: Szczególne łaski w godzinie śmierci; możliwe uproszczenie wszelkich łask zgodnych z wolą Bożą.
- Odpust: Odpust zupełny za pobożne odmówienie (w Polsce od 12.01.2002).
Wskazówki końcowe
Koronka do Bożego Miłosierdzia jest szczególnym darem Boga dla naszych czasów i powinna być odmawiana w duchu ufności i miłosierdzia względem bliźnich. Kapłani mają ją podawać grzesznikom jako ostatnią deskę ratunku, a wierni powinni zachować jej tekst i formę zgodnie z przekazem św. Faustyny, unikając dodawania lub ujmowania słów, które zmieniałyby jej sens.
Warto także pamiętać o obrazie Jezusa Miłosiernego i napisie „Jezu, ufam Tobie” jako pomocach duchowych towarzyszących modlitwie oraz o zapewnieniach Pana Jezusa, że „niech cała ludzkość pozna moje niezgłębione Miłosierdzie”.